Wat mensen zelf vragen

Mensen die zelf geheugenproblemen hebben, schreven op wat zij belangrijk vinden. Ze zijn blij met de hulp die ze krijgen. Tegelijk merken ze dat anderen soms niet goed weten hoe ze met hen om moeten gaan, of er bij voorbaat van uitgaan dat iets niet meer lukt. Daarom vragen ze:

1. Geef de kans om zelf te doen wat nog kan, en neem niet te snel iets over.
2. Help waar het nodig is, zodat iemand zo lang mogelijk gewoon mee kan doen.
3. Besef dat helpen en iemand wegzetten als ‘die kan toch niks meer’ dicht bij elkaar liggen.
4. Soms doet iemand dingen graag samen, en soms juist alleen. Geef daar ruimte voor.
5. Iedereen is anders, met eigen voorkeuren en gewoontes.
6. Vul niet in wat er allemaal gaat gebeuren. Het verloopt bij iedereen anders.
7. Vraag welke trucjes en ezelsbruggetjes iemand zelf gebruikt, in plaats van je eigen manier op te leggen.
8. Het zelfvertrouwen staat onder druk. Maak iemand niet onzekerder; vertrouwde mensen in de buurt kunnen juist rust geven.
9. Ook nu kun je nog nieuwe dingen leren. Speel daarop in.
10. Praat met ons, niet over ons.

Het komt neer op iets eenvoudigs: zie de mens, en waardeer iemand om wie hij of zij is.

Naar het Manifest van mensen met dementie (DAZ en Alzheimer Nederland).

In het Odensehuis staat dit centraal: hier word je gewaardeerd om wie je bent.